2009b Dag 3: Interlaken - Grimselpass (64,91 km).

Start, 2009b, << Dag 3 >>

Deel 1

Uitzicht camping InterlakenCamping InterlakenInterlaken richting WengenAare tussen de 2 merenRondvaartboot Brienzer SeeBrienzer SeeBrienzer SeeIseltwald aan de Brienzer See

Na de regen is het gelukkig weer droog geworden. Bij een sportwinkel koop ik eerst nog een handdoek, die ik de vorige dag was kwijt geraakt met het drogen op de fiets. Dit kost allemaal extra tijd, en ik ben al een beetje laat.
De Aare die tussen de 2 meren stroomt is prachtig helder van kleur. Het eerste stuk is nog redelijk vlak. Bij Iseltwald steekt een landtong uit in het meer met aan het eind een prachtige kasteel.

Deel 2

Pad richting BrienzWaterval bij BrienzWaterval bij BrienzWaterval bij BrienzLoopbrug onder waterval bij BrienzBrienzDe bergen worden wilderPortret richting MeiringenOltschibachfallVoorbij MeiringenOp een brug voor MeiringenRichting Aareschlucht

Na Iseltwald is het klimmen geblazen. Het gaat zo goed als alleen maar op en neer met alleen maar felle klimmetjes. Dan verschijnt een prachtige waterval, de Giesbachfalle. Ik kan er zelfs onderdoor lopen. Wat een herrie maakt zo'n waterval toch. Zo'n hoogtepuntje in de route is toch weer een mooie meevaller. Het kost ook weer de nodige tijd, want het plan is om vandaag de Grimselpass over te steken, maar dat is even niet anders.
Richting Meiringen fiets ik in een valei waar het lekker vlak is. De snelheid zit er weer goed in. Bij Meiringen aangekomen is het vlakke gedeelte over. Ik drink nog even een heerlijk kopje koffie op een teras. De nodige cafeine is helaas nog steeds nodig wegens het slaaptekort wat ik heb opgelopen in de trein.

Deel 3

Voet van de GrimselpassPauzeplek voorbij GuttannenBrug voorbij GuttannenRichting Bachlistock (3247)Lift naar GelmerseeRichting de tunnelNa de tunnelRichting de damRaterichsbodenseeSneeuwtunnelDam bij de GrimselseeTerugkijkendGrimselpassVanuit de kamerVanuit de kamer richting Meiringen

Na Innertkirchen begint de pas omhoog. Het is behoorlijk steil, en ik moet toch af en toe stoppen om op adem te komen. Na iedere bocht veranderd het uitzicht en zie je weer andere bergen en vergezichten. Er zijn ook tunnels. Bij een lange tunnel mag ik er niet door. Dat is niet erg want de oude weg ligt er nog naast.
In de verte rijst een dam op. Na het stuwmeer is het nog maar een klein stukje tot de top, denk ik. Ondertussen ben ik aangekomen bij de sneeuwgrens en is het voelbaar koeler geworden. Ik trek een lange broek en een jas aan.
Na nog een dam gepasseerd te hebben doemen stijle haarspelbochten op. Oei, die zijn behoorlijk steil! Nog even doorzetten en ik bereik de top. Ik ben er!
Goed, dat werd ook wel tijd. Want is inmiddels al weer na zessen. Op de top staan 2 hotels en ik besluit om bij de eerste de beste naar binnen te gaan. Achteraf een hele goede belissing, want het is er warm, en ze hebben nog eten ook voor weinig geld.

Volgende dag